Dan is de witte Rioja verdwenen

Topic hier is een mix van een boekbespreking en een doordachte vleugje moderne wijnmaken en marketing management. Onlangs las ik Alice Feiring's (AF) "De strijd om de wijn en de liefde of hoe ik de wereld gered van Parkerization".

Het boek is een liefdesbrief aan de wereld "oude" wijnen en een trompette oorlogsverklaring aan Robert Parker (RP), die in de AF's optiek is de grootste bedreiging voor de oude wind buiten, met zijn enorme invloed verwoestte de wereld wijngaarden en de vernietiging door phylloxera voor 140år zijde. Dan wordt ingevoerd.
Het boek uitgangspunt is dat de wereldwijde absolutisme RP's een homogenisering van de wijnen van de wereld, die (volgens AF) udskygger persoonlijke lokale uitdrukking met de traditionele, edgy, rustiek en ruw. Creëert

Het boek bevat helaas een hoop vervelende passages over haar eigen rommelig liefdesleven is vrij onbelangrijk, en ik neem aan AF mengt zijn eigen leven in het verhaal aan haar missie om nog meer persoonlijk (een soort greep op het boek). Ik zal geen gebruik maken van de kolom ruimte in het gebied, maar in plaats daarvan richten op een paar studiepunten in het boek dat de moeite waard is speculeren iets meer dan.

Pimp my wijn
In het eerste hoofdstuk legt uit dat het vandaag veel vis-bussiness in ønologens achterkamer door de consument, helaas, krijgt oneindig weinig informatie over. Als AF-punten kan wijn, een beetje categorisch op twee manieren:

Eerste scenario: Deze wijn wordt geproduceerd door "passende percentage van alcohol door middel van omgekeerde osmose en afgerond met mikroiltning". "Ingrediënten: Water, alcohol, druiven, kastanjetannin, eiken-extract, eiken stof, genetisch gemodificeerde gist, ureum, enzymen, druif, wijnsteenzuur (Ed: TA), bentoniet (rood: onder vallen) en velcorin (red: micro-organisme antagonist) en sulfieten ".

De tweede en meer authentieke scenario zou kunnen lezen: "Druiven toegevoegd minimum van sulfieten (100 ppm of lager)."

Het is duidelijk dat een gesprek van terroir in het eerste scenario doet zich hier abstract. Toen ik passages te lezen deed me denken aan mijn ontmoeting met Eben Sadie (Zuid-Afrikaanse oenoloog) dat ".... Om dat te doen een 100 punt wijn niet moeilijk is - ik ben opgeleid. Het harde deel is om na te denken een herkenbare terroir ".

Dit leidt tot een idee van het bestaan ​​van een conflict tussen de traditionele en regionale producten die het gebied en de moderne technologie te weerspiegelen?

Indien de wijnen ter wereld zich uit te drukken als onze taal, is van mening dat de vele trotse oude wijn regio's hun accent te verliezen in de moderne technologie en de urgentie van het voldoen aan de criteria van de aandacht.

Verlicht absolutisme ..
Het is misschien wel de meest verlichte wijnliefhebbers geen verrassend nieuws dat de wetenschap is verhuisd naar ønologens achterkamers naar drank de wijn op. Of om het te krijgen om zich te uiten - of om een ​​hoek snijden en raakte gerenommeerde critici smaak.
In het laatste geval blijkt juist het wijn die vinkritikernes enevælder. En het is verleidelijk om af hoe vaak u zelf hebt laten vinkritikernes scoresysteem is het leidende argument voorafgaand aan een aankoop. Als je alleen de aankoop van de offerte als "RP90 .. + ', dan heeft het een AF-punt.

In de schaduw van de criticus laat
Maar onze eigen Deense wijnmarkt heeft natuurlijk zijn knelpunten, omdat dat een veel moet op zoek naar de authentieke wijnen. Deze wijnen lijken een leven in de schaduw kant van de score en moderne marketing, en slechts in kleine hoeveelheden te verkopen aan een klein publiek. En het is een schande!

In de laatste hoofdstukken beschrijven AF zijn gedenkwaardige expedities naar de Europæriske wijnstreken, ze gelooft nog steeds handhaaft de traditie en dus iets te bieden hebben (maar zelden gezien in de schappen). Hier is onder andere om de beste huizen in Rioja, waar ze op zoek gaat naar de witte Rioja (geproduceerd omvatten Malvasia), maar ook uitstapjes naar de Champagne, Piemonte, Bourgogne en natuurlijk de Loire. Iedereen krijgt een hoofdstuk per stuk.

Tot slot terug naar het boek. Is het lezen waard? Nou het is een feministische 'Sideways', en voor de nieuwsgierigen wijn liefhebber zal hier en informatie over spannende authentieke wijnen, producenten en anektdoter die niet in een typische vinopslag enz. Het nostalgisch vertelt aan de slag kant van de modernistische wijn die heeft de oude deugden van de poort, en met nieuwe technologie en "100points consultants," de wijnmakerij krijgt om rond te rennen.

Toekomstige vinhylder
Persoonlijk denk ik dat er voor het licht, en nu nieuwe wind waait over de markt. De recente Festival La Renaissance des Appellations - Ga terug naar Terroir, onder leiding gepassioneerd Nicolas Joly, de oude deugden van stof. Nieuw (biodynamische) wijngaarden duiken overal op, dat de productie van wijn in oude wijn en deugden. Ze lijken niet al die vinkritikernes kolom ruimte te zoeken met dezelfde ijver als veel moderne fabrikanten. Helaas, vullen nog veel op de Deense plank, maar ze zijn, is er ruimte voor de breedte en variatie AF mist zoveel.
In aanvulling op de groeiende nieuwe vormen van communicatie met blogs als wijn boek waar consumenten kunnen spreken, spreken 1-1 met zijn eigen ervaring buiten de politiek of ad-critici.

Ik ben hier de verleiding om het einde en vragen in de plenaire wat u vindt van het moderne beheer van de markt. Is het een richting of laat de diversiteit?

Links:
Alice Feirings blog
http://www.alicefeiring.com/

Tags: Alice Feiring , book review , Retern twee terroir , Robert Parker , De strijd om de wijn en de liefde of hoe in de wereld gered van Parkerization

Berichten geplaatst op dinsdag de 23 maart 2010 om 08:14 en is geplaatst onder Anders Drud Jordan , Reviews , Gedachten voor debat . U kunt de ontwikkelingen op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed.